DUURZAME  VERBONDENHEID

Bron van kracht en geluk in werk, vrije tijd en privé.


Ga verder

  © Lebuïn D’Haese - Mixed media



WERKCENTRUM VOOR INTERNATIONAAL VORMINGSWERK (W.I.V.) vzw organiseert
in samenwerking met HILDE BRAET Photography:

PROJECT: ‘DUURZAME VERBONDENHEID’

Bron van kracht en geluk in werk, vrijetijd en privé

Duurzame verbondenheid geeft meer kwaliteit en betekenis aan ons handelen; het is een absolute meerwaarde en een belangrijke hoeksteen voor een warme, respectvolle, solidaire samenleving. In de huidige maatschappij waar het ik-gevoel overheerst, hebben we dringend behoefte aan een cultuur van het wij-gevoel, waarin het menselijk kapitaal centraal staat.

De consumptiedrang is groot en wij verbergen ons achter slogans zoals: ‘Geen tijd’, ‘Later misschien’, ‘Druk, druk ..’, ‘Er zal toch niets veranderen’ om zelf niet de handen uit de mouwen te moeten steken.
Nochtans is ieder individu in staat een steentje bij te dragen voor een positieve, warme leefomgeving. Een lezing bijwonen is interessant, maar geen enkele garantie voor daadwerkelijke verandering.

Daarom besloten Hilde Braet en Ronny Dierendonck een zeer concreet project op te zetten waarin de deelnemers handvatten aangereikt krijgen waarmee zij zelf aan de slag kunnen.

Zij laten zich inspireren door het idee van het Bruto Nationaal Geluk van het Himalayastaatje Bhutan, zonder daarbij een geëigende cultuur op de onze te willen enten.

In mei 2017 trokken zij van Oost naar West doorheen dit staatje en interviewden 100 personen. De interactieve workshops die zij vanaf september 2017 in Vlaanderen aanbieden, geven inspiratie en stimuleren mensen om werk te maken van een warme, verbonden leef-en werkomgeving.

INTERACTIEVE WORKSHOP ‘DUURZAME VERBONDENHEID’

Een praktijkgerichte workshop voor werk, vrije tijd en privé. Over duurzame verbondenheid kunnen we veel en lang praten, doch dit brengt nog geen verandering met zich mee. Tijdens deze workshop brengen wij het verhaal van het Bruto Nationaal Geluk en het resultaat van de ongeveer 160 interviews die wij afnemen. Een levendig verhaal geïllustreerd met geëngageerd fotomateriaal van het project. Daarna reiken wij op een interactieve wijze handvatten aan waarmee je direct aan de slag kan. Met deze handvatten creëer je verbondenheid in diverse omstandigheden en breng je daadwerkelijke verandering tot stand. Geen zweverige toestanden, maar doorleefde tips en handvatten die hun effect zeker niet zullen missen.


Een workshop duurt 3 ½ à 4 uur. Op aanvraag brengen wij een workshop van een volledige dag. Voor wie: sociaal culturele verenigingen, vrije tijdsorganisaties, non profit organisaties, kleine en grote ondernemingen, raden van bestuur, personeelsleden van scholen, ziekenhuizen, voorzieningen voor personen met een beperking en ouderen, vakbonden, thuisverplegingsdiensten, diensten begeleid wonen, Stedelijke, Provinciale en Overheidsdiensten, congregaties, koepelorganisaties, …. Aantal deelnemers: 8 à 80. Grotere groepen (tot 120) zijn mogelijk, maar dan passen wij onze werkwijze aan. Opstelling zaal: bij voorkeur in een halve kring. Een groot doorkijkscherm, aangepaste projector en laptop brengen wij zelf mee.

Voor meer info: info@duurzameverbondenheid.beof info@wiv.be.
Telefonisch: 0475 322 984 (W.I.V. vzw, zowel overdag als ’s avonds).

EEN WORKSHOP OP MAAT

Wij voeren niet telkens het zoveelste verhaal op, maar brengen een programma op maat voor een specifiek publiek.

Voorafgaand uitvoerig telefonisch contact garandeert dat deze workshop ‘aanslaat’.

Wie als personeelsgroep zo’n workshop volgt slaat twee vliegen in één klap: je creëert verbondenheid en tegelijkertijd doe je aan teambuilding.


HET BRUTO NATIONAAL GELUK VAN BHUTAN

door Alma De Walsche (MO* REDACTIE)

Het bruto nationaal product- de magische formule BNP die al decennia lang het wel en wee van landen pretendeert te rapporteren, is serieus aan status aan het inboeten. De benadering is te eenzijdig en laat te veel domeinen onderbelicht. Een andere parameter kan bijvoorbeeld het Bruto Nationaal Geluk (BNG) zijn.
Enkele jaren geleden schoof het Himalayastaatje Bhutan dit concept naar voor. Jigme Yoser Thinley, voormalig premier van Bhutan, die deze filosofie vertaalde in politiek beleid, ontving een eredoctoraat aan de UCL van Louvain La Neuve. Hij was tevens te gast in de Belgische senaat.

“Wat we meten is wat we krijgen”, zo vertelt Jigme Yoser Thinley . ‘Met de economische crisis is duidelijk geworden hoe eng onze kijk is, wanneer we enkel economische en materiële ontwikkelingen in kaart brengen en de andere aspecten die het welzijn van mensen uitmaken, buiten beschouwing laten.’ Om te weten of mensen het ook goed stellen, moet je verder kijken dan de economische groei.
Bhutan, een boeddhistisch koninkrijk gekneld tussen India en China, met niet eens een miljoen inwoners, hanteert een meer holistische visie en weet de wereldgemeenschap hiermee te inspireren.

Een spel van winnaars en verliezers

‘We zijn geobsedeerd door materieel bezit en hebben ons bekeerd tot de religie van het consumeren; onze menselijke waarden boeten in en we staan steeds minder stil bij wat we eigenlijk nastreven in het leven.’ Yoser Thinley spreekt in “we”, omdat hij zichzelf niet beter wil voelen dan de anderen, al leeft hij zelf vanuit andere waarden. ‘We leren onze kinderen dat ze er moeten naar streven om steeds meer te verdienen, om dan meer te kunnen consumeren, om elkaar meer te kunnen beconcurreren om dan zo succesvol te zijn in het “zero sum game”. We zijn onze menselijkheid verloren en dat is de grootste zonde.’ Zo’n leven leidt niet alleen niet tot geluk, het is ook nefast voor de planeet.

Yoser Thinley: ‘De samenleving staat vandaag oog in oog met fundamentele vragen die te maken hebben met het overleven zelf van de mensheid: de ecosystemen sterven af, het voedsel- en energiesysteem is in crisis, politieke systemen imploderen, het financiële systeem stort in, families vallen uit elkaar, mensen plegen zelfmoord. We weten dat dit in de toekomst nog zal toenemen. Er is een nood aan een betere? set van instrumenten om te meten, om beter te weten waar we mee bezig zijn, om erover te waken dat we op het goede pad zijn.’

Bhutan, het geweten van de wereld

Het was de Bhutaanse koning Jigme Singye Wangchuck die in 1972 in een interview de term Bruto Nationaal Geluk lanceerde, om aan te geven dat niet bnp maar het welzijn van de bevolking, vanuit een holistisch mens- en wereldbeeld, zijn streefdoel was. De term bleef nazinderen en werd het richtsnoer voor het samenleven in Bhutan. Rond de eeuwwende brak het begrip door op de internationale scène. Jigme Thinley vertelt hoe dat is gelopen: “In 1998, toen de wereld aan de vooravond van de eeuwwende stond, werden we gevraagd om op een Azië-Pacific Top van het VN-Ontwikkelingsprogramma UNDP, te komen spreken over Bruto Nationaal Geluk. Er heerste toen een klimaat van bezinning in de wereld, een grote openheid.
De industrielanden zijn op vlak van materiële ontwikkeling ver gevorderd, maar op het vlak van menselijkheid is er nog heel wat te doen. Ondanks de materiële welstand hebben veel mensen een gevoel van leegte. Er is een andere maatstaf nodig om ons welzijn te meten. Aanvankelijk wilden we niet ingaan op de uitnodiging om op die top te spreken; we wisten ook dat er geen echte objectieve basis was om ‘geluk’ te meten. Maar omdat ze insisteerden, hebben we het toch gedaan. De interesse was buiten verwachting en dat was meteen de doorbraak van het concept.”

Bruto Nationaal Geluk

Tijdens zijn premierschap van 2008 tot 2013 ontwikkelde Jigme Thinley met de hulp van internationale onderzoekers en wetenschappers een kader om deze filosofie in beleid om te zetten, gebaseerd op 4 pijlers en 9 indicatoren.

De 4 pijlers zijn duurzame en rechtvaardige socio-economische ontwikkeling, goed bestuur, bescherming van het milieu en behoud en promotie van de cultuur.

De 9 dimensies zijn psychologisch welzijn, gezondheid, educatie, cultuur, tijdsbesteding, goed bestuur, gemeenschapsvitaliteit, levensstandaard, en ecologische diversiteit en veerkracht.

Het gegeven is ook opgenomen in de grondwet, waardoor het ook vandaag, nu de oppositie aan de macht is, het referentiekader blijft. Jigme Thinley:
‘BNG is een ontwikkelingsfilosofie met oog voor de hele mensheid? en de natuurlijke omgeving. Voor ons is dit een vorm van duurzame ontwikkeling, waarbij de armen niet zo arm zijn en de rijken niet zo rijk. Het is ook een visie die onze onafhankelijkheid moet versterken. Elke dollar gaat naar het ontwikkelen van onze capaciteit om minder afhankelijkheid te zijn Elk ontwikkelingsproject moet een milieu-impactanalyse ondergaan en bij elk project stellen we de vraag: “bevordert dit ons welzijn, de veiligheid van de mensen en het inclusieve karakter van onze samenleving?'

Van Bhutan naar België

Vraag is natuurlijk of een concept uit de Aziatische, boeddhistische cultuur wel vertaalbaar is naar onze samenleving? Als student architectuur liep Maarten Desmet een stage in Bhutan. Maarten Desmet: ‘Het is een ontwikkelingsfilosofie die in Bhutan politiek concreet is gemaakt. De indicatoren zijn cultureel gebonden, maar de holistische kijk, het in rekening brengen van verschillende domeinen van de samenleving, dat is hopelijk wel overdraagbaar. Sommige dingen moet je ook institutionaliseren om ze democratisch te maken en toegankelijk voor iedereen.’ Al die indicatoren proberen te meten en te kwantificeren, terwijl we iets kwalitatiefs willen vatten. Maarten Desmet: “Het is niet meten om iets te bereiken, het gaat om een proces, een permanent in kaart brengen. Het is zoiets als een armoedegrens, waarbij je steeds nagaat of mensen daar niet onder vallen. Het is een permanent in kaart brengen en verbeteren van de bouwstenen van welzijn, de randvoorwaarden die nodig zijn om geluk te kunnen nastreven. Het is een manier van bedachtzaam en waardevol handelen, zodat we zorg dragen voor de toekomstige generaties en voor de planeet. Het Bruto Nationaal Geluk gaat over collectief geluk of welzijn, niet om individueel uiterst subjectief geluk. Het is het creëren van voorwaarden opdat iedereen welzijn zou kunnen bereiken”. Overheden, gemeenschappen, ondernemingen, individuen dragen allemaal verantwoordelijkheid voor dit algemeen belang.’

Een geluksindex

Inmiddels zoekt deze benadering zijn weg in de internationale instellingen. In 2011 keurde de VN een Geluksresolutie goed, waarin gesteld wordt dat ‘geluk’ een belangrijk onderdeel is van de ontwikkelingsstrategie. In een honderdtal landen heeft het begrip inmiddels ingang gevonden. Er werd ook een intergouvernementele werkgroep opgericht om elementen van dit denken op te nemen in de nieuwe set doelstellingen die na 2015 de millenniumontwikkelingsdoelen moet opvolgen.

In eigen land werd in 2014 onder impuls van Peter Van Rompuy en Fauzaya Talhaoui in de commissie Financiën en Economie van de senaat een wetsvoorstel uitgewerkt en goedgekeurd dat pleit voor het ontwikkelen van nieuwe indicatoren voor economische prestaties, sociale vooruitgang, levenskwaliteit en geluk.

Meer lezen?
‘Bruto Nationaal Geluk. Bhutan inspireert de wereld’
door Maarten Desmet
uitgave van Lannoo
ISBN 978940141028

EVEN VOORSTELLEN

Hilde Braet (Hilde Braet Photography) en Ronny Dierendonck (Werkcentrum voor Internationaal Vormingswerk – W.I.V. vzw) sloegen de handen in elkaar om een steentje bij te dragen voor een warmere, verbonden samenleving. Wanneer zij hun leven overschouwen, vinden zij dat ze zoveel kregen van de maatschappij, dat het moment is aangebroken om iets terug te doen. Zij gaan er van uit dat wanneer iedereen in zijn leven zich minstens éénmaal belangloos inzet voor een project, de wereld er reeds een klein beetje beter zou uitzien. In de huidige maatschappij, met zijn snelle, vaak vluchtige contacten wordt veel gesproken over kapitaal, in de betekenis van geld. De initiatiefnemers van het project ‘Duurzame verbondenheid – bron van kracht en geluk in werk, vrije tijd en privé’ spreken vooral over menselijk kapitaal en hoe we daar op een duurzame manier mee kunnen omgaan. Duurzame verbondenheid levert een bijdrage voor meer kwaliteit in werk, vrije tijd en privé.
Het project gaat door onder de vleugels van het Werkcentrum voor Internationaal Vormingswerk (W.I.V.) vzw dat reeds vier decennia vorming organiseert in Vlaanderen en Nederland. W.I.V. is bekend om zijn verrassende en interactieve werkvormen.

Ronny Dierendonck

was gedurende vijf jaar werkzaam als hoofdopvoeder in een voorziening voor kinderen met een verstandelijke beperking en zes jaar als directeur van een kleinschalige woonvoorziening voor volwassenen met een verstandelijke beperking. Nu is hij reeds enkele decennia Afgevaardigd Bestuurder van het Werkcentrum voor Internationaal Vormingswerk (W.I.V.) en verzorgt hij workshops, interactieve studiedagen, studiereizen en cursussen voor personen met een ondersteuningsvraag, hun ouders, professionelen en vrijwilligers. Hij is niet de man van grote woorden, maar is steeds op zoek om daadwerkelijk verandering te realiseren. ‘Verbondenheid’ doorkruist reeds jaren zijn werk en privé, maar de laatste jaren neemt verbondenheid een nog prominenter plaats in. Kernwoorden die hem op het lijf geschreven staan: respect, humor, verrassend, creatief, verbonden, kunstminnend, open, eerlijk, permanente groei, natuur en innerlijke kracht. Samen met Vera Van Hove schreef hij het boek ‘Verbondenheid, inspiratie voor de ondersteuning van mensen met een beperking’ (Garant, maart 2017). Zijn lijfspreuk: ‘Een stap in het onbekende, is een stap dichter bij jezelf’.
http://wiv.be/

Hilde Braet

Hilde Braet behaalde haar master in de tropische en subtropische landbouw in de jaren 1980. Zij wou een bijdrage leveren aan de verbetering van de wereld en koos ervoor om ontwikkelingshelper te worden. Haar thesis ‘Ontwikkelingshulp in socio-economische perspectief met een casestudy over het Afrikaans socialisme in Tanzania’ getuigde reeds van haar engagement. Haar leven nam andere wendingen. Zij ontmoette de portretfotograaf Rony Heirman die haar sluimerende interesse voor fotografie aanwakkerde en volgde les aan de Koninklijk Academie voor Schone Kunsten te Gent.

Sindsdien is fotografie in al haar aspecten de rode draad in haar leven geworden. Sinds de jaren 1990 ontwikkelt ze fotoworkshop waarbij ‘identiteit’ centraal staat en waarbij ze de deelnemers uitnodigt om via fotografie op een andere manier naar zichzelf en hun omgeving te kijken. Ze is gespecialiseerd in intieme portretten waarbij het ganse proces het model weerbaarder en gelukkiger maakt.

Om het medium verder uit te diepen volgde ze Cultuurwetenschappen met de optie Visuele cultuur aan de VUB. Haar master thesis ‘Aspecten van ethische fotografie, onderzoek naar de mogelijkheden van het medium fotografie om een bijdrage te leveren aan emancipatorische processen, weerbaarheid en welbevinden’ was gebaseerd op haar ervaringen zowel in de studio als tijdens de workshops. Dit onderzoek resulteerde in de Max van der Kamp scriptieprijs (Utrecht, 2011) en het boek ‘De kracht van een foto’ (Garant, 2013). Hiermee treedt ze in de sporen van haar oorspronkelijk engagement maar nu via een ander weg. Fotografie als een krachtig medium in de ontwikkeling van mens en samenleving.

Fotografie als onafhankelijk en scherp beeldinstrument.
www.hildebraet.be

In mei 2017 reisde Ronny Dierendonck voor de derde maal naar Bhutan. Hilde Braet en hij interviewden 100 personen uit diverse leeftijdscategorieën en rangen en standen, waaronder de ex-minister van Binnenlandse Zaken en twee onderzoekers van het ‘Centrum voor Bhutanese studies en het Bruto Nationaal Geluk’. Hilde Braet maakte van ieder geïnterviewde een sprekend portret. De verwerking van de interviews geeft hen meer ruggengraat voor het uitwerken van de interactieve workshops ‘Duurzame Verbondenheid’. Deze workshops worden vanaf september 2017 tegen een lage prijs aangeboden aan diverse geïnteresseerden. Afhankelijk van de doelgroep krijgt een workshop een specifieke invulling .

Mail naar: info@duurzameverbondenheid.be of info@wiv.be.

Gedurende twee weken doorkruisten Hilde Braet en Ronny Dierendonck BHUTAN van Oost naar West. Ze startten aan de Indische grens en eindigden in Paro. In het totaal interviewden ze 100 personen uit alle rangen en standen en uit alle leeftijdscategorieën. Het jaar voordien interviewde Ronny samen met Vera Van Hove 50 personen. Wanneer de geïnterviewde geen Engels sprak/verstond werden ze bijgestaan door een gids die alle dialecten sprak en verstond. Hier interviewen ze een ex-minister van binnenlandse zaken, die niet alleen meewerkte aan het interview maar tevens een boeiende uiteenzetting van meer dan één uur gaf.

Interview met een 90-jarige gepensioneerde landbouwer met een zeer beperkte mobiliteit. Iedere dag brengen vrienden of familie hem naar de tempel. De interviews werden genoteerd en tevens met een minirecorder opgenomen.
Van iedere geïnterviewde maakte Hilde een locatie portret.

Op het einde van de reis doorheen Bhutan werden Hilde en Ronny ontvangen door twee onderzoekers van het ‘Centre for Bhutan Studies & Gross National Happiness (GNH) Research. Beide onderzoekers stonden een interview toe.

Verwerken van de intervieuws



Met de steun van